Het wordt nog druk

Vanaf 6 uur 's mogens hadden we een stroomstoring die tot 10 uur duurde. Gelukkig staat er een groot aggregaat bij de Outspan, dus de oven etc. kan gewoon doordraaien.
De chocoladecake voor bij de koffie kon er gewoon in, maar was (technisch gezien) helaas niet zo'n succes. Hij was wel lekker en werd ook zeker gewaardeerd, maar hij was droog van buiten, zacht van binnen en brokkelde vreselijk, dus mooi presenteren was er niet bij.
Voor 's middags was er paëlla, deels alleen met kip en deels met reepjes inktvis erbij. Ik had wit brood met aïoli en sla met een honing/mosterd dressing. Verder snoep en fruit. We hebben ons ervan af gemaakt en het als buffet geserveerd. Dat ging prima. Er was zelf wat over, tot grote vreugde van Francina die het mee naar huis heeft genomen, nou ja, het stuk kip kloof ze meteen in de keuken af. Ik heb haar gemaand vooral te gaan zitten als ze eet; Ze heeft al zo'n last van haar maag(zweren).
Het wordt nog eens druk, want er waren 22 mensen voor de lunch. Morgen wordt er pas aan het eind van de middag gefilmd, dus zouden er wel eens een heel aatal voor de lunch kunnen komen opdagen.
Na de lunch zwom ik even in het zwembad. Daarna zat ik even op het strand bij de riviermonding en vervolgens ging ik boodchappen doen. Citronellakaarsen en lucifers voor mezelf, ossentong en -staart voor algemeen gebruik. Voor Didi kocht ik de nieuwe You (= Privé), waar ze heel blij mee was. Wist je dat George Cluney.....blablabla. Als zij 'm uit heeft, krijg ik hem. Ik ben verslaafd.
Ik kwam Fir tegen die vroeg of ik wist dat het achterlicht van Thea's auto kapot is. Potverdomme! Daar moet iemand bij het uitparkeren tegenaan zijn gereden. Het is gelukkig alleen het plastic kapje. Ik heb nog gekeken of er plastic scherven lagen, maar dat bewijs was verdwenen. Ik zal aan Vaughn vragen hoe ik het kan laten repareren.
Thea is vertrokken naar een vakantiebeurs in Durban. Ze had eigenlijk met deze auto zullen gaan, waarop ik in het bakkie zou rijden, maar ze moet een heleboel lokale krantjes, met daarin een artikel over haar etablisement meenemen, dus gaf de voorkeur aan de andere auto (die benzine slurpt). Ik had met het bakkie een gasfles willen laten bijvullen, maar dat heeft een runner voor me geregeld. Zo handig dat hier van die loopjongens zijn, daar kun je lui van worden.
Er wordt in het krantje overigens ook over de film gerept, alleen is de titel hierin White Lite en heet de hoofdrolspeler Marco Borati.
Aan het begin van de avond keken we met een heleboel crewmembers naar de 'rushes' (zeg maar: opnamen) van de afgelopen 4 dagen. Er zat een deel bij dat al behoorlijk af was, met muziek eronder. Het geheel was indrukwekkend, maar er zat ook een oversentimentele flashback bij. Marco vond dat te gek. Ik legde later aan Graham, de first AD (assistend director) uit dat Marco als zanger ook eigenlijk een tear jurker is, dus dat het wel klopt dat hij daarvoor gaat EN dat hij zeer succesvol is, dus dat zijn smaak er bij het Nederlandse publiek wel in gaat.
Graham sprak ik bij de Jungle Monkey, waar hij Fir en mij naar toe reed. Hij was blij met ons asl tafelgezelschap, want zit veel alleen in the Glass House, maar kon het eten (een beef burger, burned to a crisp) niet echt waarderen. Ik zie hem nooit meer, omdat hij alleen op de set werkt, dus het was leuk hem weer eens te spreken.
Op de foto PSJ, gezien vanaf de rand van Mount Thesiger.

Apenvoetjes

Gisteren waren er weer ca. 18 mensen bij de lunch. Dat is toch een goede score.
Ik maakte voor bij de koffie kleine madeleines, besprenkeld met poedersuiker. Voor het middageten soep van butternut squash met room, en als topping geroosterde kokos en pinda met zout en suiker of kaas. Op een bedje van sla kon men kiezen tussen een crabcake of een aardappelkoekje (eigen allegaartje, vraag me niet om het nog eens te maken). Daarover een dressing van citroensap, verse gembersap en olijfolie. Voor erbij brood met zonnebloem-, pompoen- en pijnboompitten en stukjes zongedroogde tomaat (een kant-en-klaar mengsel van de Hanos, niet uit m'n koffer gestolen). Daar kon verse humus of knoflookolie op gesmeerd worden. 't Koste me alles bij elkaar wel behoorlijk wat tijd om voor te bereiden, maar na de lunch was ik heel snel klaar en ik hoefde vooraf alleen de pompoen maar te kopen, want de rest hadden we allemaal.
Ik gaf Silvia een lift naar huis en reed zelf door naar Second Beach, waar ik een half uurtje op het strand zat. Ik had wel willlen zwemmen, maar vond dat in m'n eentje toch een beetje gevaarlijk. Er stonden een paar heren te vissen (ze vingen een soort zeebaarsjes) en er kwamen 2 dames kralenkettingen aan me slijten. De ene had een drankkegel van hier tot...Ik kocht een klein cadeautje voor thuis. Daarna reed ik naar de Jungle Monkey. Ik heb Papa G. (Gerald) nog helemaal niet gezien en hoopte hem daar te treffen. Zijn buggy stond er wel, maar zelf was hij er niet. Ik dronk een biertje, kletste ondertussen met Jon en Darryl (Art Department) en werd lek gestoken door kleine gemene muggen. Bij de Outspan verkleedde ik me snel (muggenspul op natuurlijk) en haalde ik een bakje humus en een 'stress bal' (souvenirtje uit Amsterdam) op. Daarmee reed ik naar de air strip. Gordon (personal assistent van Marco) wees me daar naar het basiskamp (zie foto), waar ik Amanda vond in een caravan. Voor haar waren zowel de humus als dat rubberen geval. Met beide was ze erg in haar sas. Ik keek even rond, maakte wat foto's, omdat het licht prachtig was (alleen mijn camera-skills niet) en vertrok toen weer naar beneden. In het lage tegenlicht zag ik ineens allemaal kleine voetstapjes op de voorruit. Dat moet een aapje zijn geweest dat bij de Outspan de vuilnis en de granadilla vruchten plundert.
Het was zo'n mooie zonsondergang dat ik graag even naar de Milleniumbar was gereden, maar dat ga ik niet alleen doen.
Uiteindelijk ben ik met Fir naar de Kitchen gereden, waar Richard al druk in de keuken bezig was met zijn vegetarische pastaschotel. Hij had 2 grote zakken mosselen gekocht, die voor een groot deel nog schoongemaakt moesten worden. Dat hebben Fir en ik gedaan. Ze hadden enorme baarden en waren niet zo lekker, maar dat kwam misschien ook door mijn ongeïnspireerde bereiding. Om kwart voor 10 lag ik in m'n bedje.

Een beetje geschiedenis

Gisterenmorgen heb ik in een map op mijn kamer het een en andere over dit gebied gelezen. Zo weten ze niet precies waar de naam Port Saint Johns vandaan komt, maar het zou kunnen dat men het profiel van deze heilige ontdekte in één van de rotswanden hier (al schijn je dan wel heel goed te moeten zoeken). Of de plek is vernoemd naar de Sao Joao, een Portugees schip dat hier in de buurt in 1552 is vergaan.
Wat de Mzimvubu rivier betreft die hier langs in zee stroomt: vubu betekent nijlpaard. Het laatste nijlpaard dat hier langs de Oost Kaap scharrelde heette Huberta en is per ongeluk in 1931 doodgeschoten.
Mgazi (van de Mgazi rivier met de prachige monding en het vreselijke resort) betekent: veel bloed. Er is daar bij stammenoorlog dan ook veel bloed vergoten. Mgazana betekent: een beetje bloed. Daar was de strijd dus kennelijk minder hevig.
Maar het mooiste vind ik wel: Lusikisiki (een stadje hier in de buurt), vernoemd naar het geluid dat het riet langs de oevers maakt in de wind.
Er schijnen hier overigens nog luipaarden rond te lopen, onder andere op Mount Thesiger, waarop het vliegveld ligt (nu al weer een heel aantal dagen het kloppend hart van de opnamen). Thesiger was een genaraal-major. De berg torent aan de zuidkant boven PSJ uit. Aan de noordkant is dat Mount Sullivan. Sullivan was een dame, waarover verder niet veel bekend is.
Zo leer je nog eens wat.
Uieindelijk heb ik voor m'n kamer zitten lezen in een Z-Zfrikaans roddelblad dat ik van Didi kreeg. Rondom werd nog gewerkt. Richard vroeg uiteindelijk of ik mee ging naar de Delicious Moster. Fir wil daar niet meer eten. Onderweg belde hij wel, maar dat was om me te vertellen dat er eerst nog geborreld zou worden bij Amapondo. Daar bestelden we als borrelhapje Mossels diablo. Het duurde even, want er moest iemand naar beneden rennen om die beesies eerst te gaan vangen. Ze kwmane met Xkosa brood, een zoetig wit brood, waarmee we de heerlijke saus opdepten.
Bij de Delicious Monser aten we falafel in een pitabroodje. Lekker hoor!
Tijdens het Ichatten met Bart thuis viel de stroom uit. Bij het kaarsje was het lastig lezen, dus ging ik lekker slapen.
De foto hierbij is van Fir en al oud, maar goed. Het zijn Thea, Richard en ik in Thea's keuken; Wel een terugkerend ritueel in ieder geval.

News travels fast?

Vanmorgen belde Bart al vroeg. Hij was ongerust, omdat iemand anders hem had gewezen op een bericht op teletekst: overval op de set van Wit Licht. Ik lag nog in m'n bed, dus wist van niks, maar vermoedde al dat het oud nieuws was en dat bleek te kloppen. Het is nieuws van 2 maanden geleden! Waarschijnlijk is er gisterenavond, toen er een telefonisch inteview met iemand van de crew is gehouden, iets niet goed doorgekomen. Maar goed, loos alarm dus.
Ik heb gisterenavond inm'n kamertje, terwijl het steeds stiller werd om me heen, lekker een tijdschrift liggen lezen en op Fir zitten wachten, die nog laat aan het werk was. We zijn samen bij de Wood 'n Spoon gaan eten, waar Richard met zijn entourage net verdween en Chris en Anna net aan hun maal begonnen. Fir en ik deelden een langouste schotel vooraf, daarna at ik verse pasta met pesto en had Fir een beef burger.
Ik heb thuis nog lekker met Bart gekletst; Kan hier vanuit m'n bed Ichatten! en liggen lezen.
Vanmorgen scheen de zon weer, maar het zwemmen, hier in het zwembad, bewaarde ik toch tot na de lunch. Ik maakte een appelflapje van filodeeg, voor bij de koffie (eigenlijk een soort craft-service). Voor de lunch maakte ik een frittata (omelet), gevuld met champignon, ui, prei, spinazie (snijbiet eigenlijk), wortel, paprika en bleekselderij - alles eerst even aangebakken om het vocht eruit te halen. Erop voor de liefhebber wat geraspte kaas. Erbij een rijk gevulde salade met boontjes, artisjokharten (ik vond zomaar 2 blikjes in de supermakrt!!), ui, komkommer, tomaat, verse basilicum en een dressing van (Hollandse) mosterd. Erop nog wat geroosterde zonnebloempitten en knapperig gebakken baconreepjes. Er aten uiteindelijk 18 mensen. Ze betalen niet allemaal, maar ik ga niet meer moeilijk doen met administratie; Ik kom toch prima uit met de kosten.
Francina mocht na de lunch uitzoeken welke boerenzakdoek of shawl ze wilde - ik heb wat souvenirs meegenomen. Ze vond het, uit drie, een moeilijke keuze, want wilde eigenlijk de boerenzakdoek met een kaart van Nederland erop en toeristische attracties langs de rand, maar die doek was rondom nu juist een halve centimeter kleiner dan de andere. Ze heeft hem uiteindelijk toch maar genomen.
De cateringtrucks voor de set staan nog steeds op het voetbalveld hier in de buurt. Het eten dat ze daar bereiden wordt met auto's naar de set gebracht. Ik ben even gaan informeren of zij daar in de keukens (het zijn 4 trucks naast elkaar) misschien mijn keukenmachine hebben geleend. Helaas bleek dat niet het geval. Geen idee waar het geval gebleven is. Er staat hier nog wel een doos met allerlei hulpstukken. Misschien moet ik maar wat briefjes ophangen. Ik hoop dat 'ie binnenkort gewoon opduikt.
Zojuist heb ik de auto (Megane van Thea) volgetankt. Hartstikke duur die benzine hier! Dat is het eerste wat me hier in prijs tegenvalt, ik geloof dat het bijna R 10 per liter is.

Koffertje gevonden

Hij is terecht! Vanmorgen is m'n koffer gebracht. Helaas ontbreken m'n klompies, m'n Levis spijkerbroek en m'n eau de toilette, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ga even uitzoeken of ik dat via de verzekering terug kan krijgen.
Het was weer een super heldere morgen, vanmorgen. Ik had een slechte nacht: droomde van de koffer die terug kwam, veel leger dan in werkelijkheid. Na een kopje koffie ben ik met m'n spullen de heuvel af gereden en bij de Outspan in een andere kamer getrokken. Daar ben ik nu 'm'n huis aan 't maken'.
Voor de lunch had ik beef of chicken curry met bruine rijst, atjar van wortel en chakalaka (een soort atjar, maar dan anders) en papadams. Met verse pindakaas/kokos/muesli koekjes, maakte ik weer de blits. Er kwamen 18 mensen eten. Na de lunch ging ik in de kledingwinkel kijken voor een spijkerbroek, maar de pensioenen zijn vandaag uitgekeerd, dus is het overal vreselijk druk. Voor buiten m'n kamerdeur kocht ik een houten mobiel aan de overkant (als 'fish lady' heb ik toch een reputatie hoog te houden) en ging toen weer naar de keuken om Silvia en haar kleinzoontje op te halen voor een lift. Ik zei dat ik toch een boodschap moest doen, maar dat was helemaal niet waar; Ik had wel zin in een ritje. lekker met de auto heen en weer rijden, wat een weelde!
Ik ben het kabeltje van mijn camera vergeten, of ook dat is achterover gedrukt, dus nog even geen beeld, helaas.

Sloffen

Het is alweer zover: ik loop weer te sloffen op m'n slippers of m'n klompen (hier gekocht en iedereen vind ze helemaal geweldig). 14 man voor lunch doe je natuurlijk ook op je sloffen, al ben ik zaterdag naderhand nog doorgegaan met werk, na een tijdje samenmet Thea, tot we om 6 uur zijn gaan douchen. We zouden de curry doen en hebben daar ook veel voor voorbereid. Ik vouwde samosas van filodeeg tot ik scheel zag. Toen bleek het merendeel van de gasten elders te eten. Ik keek er al niet meer van op, zo gaat dat hier, maar Thea vond het vervelend. Uiteindelijk waren we toch nog met 12 mensen. dus dat was ok. Ik vertrok niet te laat naar bed. Beneden 'in town' gaf Mike (Unit manager) bij de Jungle Monkey een 'Trans party'; veel dronkenschap en harde muziek. Ik heb er niets van meegekregen.
Vanmorgen was het weer na een buitje prima, dus togen Jean, Theo, Christoph (editor) en ik naar Second Beach, voor een frisse duik. 't Was eb dus een eindje lopen. Na het ontbijt reden Fir en ik daar weer heen, toen was er een surfwedstrijd, onder locals. Niet echt heel heftig, maar Prisca, van de Wood ' Spooon zat met haar kids aan het strand, dus het was wel leuk om bij te praten - de tandpasta die ik voor haar heb meegenomen zit nog in m'n koffer...ergens. Fir en ik zijn doorgereden naar Wettham Hill, waar we champagne dronken, van het uitzicht genoten en bijpraatten met Jon en Anton. Heel gezellig, toch wel weer. Daarna liepen we de drank uit onze benen naar de vuurtoren, waar vandaan we weer een hele ander kijk op 'ons dorp' hadden. Nu zitten we allebei achter ons computertje bij Thea. In de gootsteen spartelen een stel crayfish (buit van Richard?). Wij gaan mogelijk naar een braai van de piloten in hun DC 3. Ze vlogen vanmorgen over op weg naar Umtata, om te tanken.
Ik ben benieuwd en 'go with the flow'.

Alweer helemaal 'at home'

Gisteren heb ik in de ondergaande zon een boek zitten lezen, nadat ik terug was gereden naar The Kitchen.
Ik had een fles bubbels achterover gedrukt (nog van het halverwege-de-shoot-feestje dat ik heb gemist), die Thea en ik samen hebben opgedronken. Toen het buiten te fris werd, hebben we de houtkachel ontstoken en zijn we nog lang blijven kletsen. Uiteindelijk aten we samen wat vlees met snijbiet. Het was erg stil. Later heb ik voor Jean nog een soepie in elkaar geflanst. Toen ben ik naar bed gegaan. Vanmorgen was ik om kwart over acht alweer aan het werk. Voor de lunch kwamen slechts 14 mensen opdagen. Ik maakte een simpele pastaschotel, met bananencake, bruin brood met knoflookolie en een salade met meloen. Het was erg druk geweest voor het ontbijt, dus heb ik Francina een lift naar huis beloofd.
Vanavond maken we een curry.
Ik heb Fir al een hele tijd niet gezien. Ik hoop dat morgen een beetje goed te kunnen maken. Dan gaan Thea en ik naar haar huisje bij Umgazana beach om de muren te schilderen. Misschien vindt Fir het leuk om mee te gaan.
Nog geen nieuws op het kofferfront, maar er wordt aan gewerkt.
Maandag kom ik weer hier wonen, maar als het kan neem ik misschien wel een andere kamer, die van Rapie. De badkamer is veel beter en er is een echte tafel, waar een stoel bij kan. Toch wel wat comfortabeler.