woensdag 14 april 2010

mimicry for crying out loud

'The delicious miss Dahl', is een nieuw kookprogramma (op de bbc) met Sophie Dahl in de hoofdrol. Deze jonge dame (topmodel) is de nieuwe wellness godin van het koken. Een blonde, jonge en strakke versie van Nigella, die 'heat to the lifeless' zal brengen, door haar tengere vingertjes in een donkere, romige, sticky toffeesaus te laten glijden en de op een houtkacheltje gesmolten glimmende chocolade traag van een doorleefde houten lepel kan laten glijden, terwijl er nog een kringeltje dikke room in het kommetje wordt gegoten. Ze belooft ons 'instant happyness' en 'heavenly lifeliness' die je melancholie als sneeuw voor de zon zal doen verdwijnen. Zelfs het gebruik van 'melancolic looking prawns' wordt hierbij niet geschuwd. Bij dit laatste houdt ze een zielige, rauwe, slappe garnaal omhoog, die na bereiding gelukkig een vreugdevolle 'shout of fragrance' geeft.
Dit alles wordt overgoten met een saus van nostalgie in een typisch Engelse omakeuken, met bloemetjesbehang, emaille pannen waar de randen mooi van afgesleten zijn en een bolbuikig, dampende theepot op een stoofje. Elk spoor van de zwoegende huisvrouw in een gezin met - laten we zeggen - 9 kinderen, altijd pannen schrobbend en aardappels schillend is zorgvuldig uitgewist. Dit is pure, mierzoete, lifestyle, met zoveel pindakaas, boter, suiker, room en eieren dat je je afvraagt hoe lang het gaat duren voordat ook bij Sophie de heuppartij uit beeld zal verdwijnen (dat gebeurde namelijk in de loop van de series met Nigella).
Dit is geen koken, dit is doen alsof. En ze maakten zulke goede kookprogramma's daar aan de overkant.

vrijdag 9 april 2010

Voor de koolhydraat ermee

Hoe het er, meetbaar, mee staat, is nog even afwachten. Ik wil, om teleurstellingen en vroeg opgeven te voorkomen, niet elke dag op de weegschaal gaan staan en volg geen dieet, maar 'experimenteer' weer eens met minder koolhydraten eten. Ik kan wel zeggen dat ik me prima voel (of komt dat door het betere weer?).
Omdat ik nog niet helemaal weet hoeveel koolhydraten in de diverse producten zitten, ben ik gaan kijken op de koolhydratentabel en ik moet zeggen: ik schrok ervan! Wat daarin staat aan, voor mij volkomen onbekende, producten is overweldigend. Ik zocht (via 't alfabet) op linzen, rijst, rode biet etc. maar in geval van die linzen moet je eerst door een onmogelijk lange lijst van liga producten scrollen. Activia yoghurt is er ook in allerlei soorten en maten, en de lijst van bijvoorbeeld chocoladeproducten is schier oneindig. Maar als ik hier in onze voorraad kijk, gebruik ik eigenlijk niets van die half- of kant-en-klaarfabrikaten. In de koeling ligt verse groente en een enkel aangebroken potje moster of augurk (oh ja en Pataks vindaloo paste en bloedworsten van Diny Schouten, waarover nog eens meer), bij de droge spullen voornamelijk 'eerlijke' meel (geen broodmix, hoeveel zouden er daarvan zijn?) en 'gewone' suiker, zout, rijst etc. Mijn echte zwakte blijven de instantsoepjes, dat moet gezegd. Maar verder...ben ik nou gek of hoe zit dat?

zondag 4 april 2010

Halfom

Het is vandaag 2 x feest (liefs verjaardag en pasen), dus ga ik zondigen, reeds. Nou ja, het bakken doet me al zoveel plezier dat ik het eten ervan misschien wel aan anderen overlaat. Overigens zijn er wel grenzen aan dat afgepaste eten, namelijk dat er nog wel gedronken wordt, zowel koffie als iets sterkers. Met zonder koolhydraten en interval training (jawel!), moet het ook gaan met een slok op, anders geef ik het gewoon bij voorbaat op.
Goed, er werd vandaag dus gebakken. Lief ontfermde zich over zijn baba's au rum (dat is natuurlijk wel overkill: meel, suiker én drank! foto volgt) en ik probeerde m'n nieuwe mesje voor mijn nieuwe brood, dat ik dit keer maakte met gist én zuurdesem. Het resultaat ziet er goed uit, maar staat nog even uit te dampen. Zou ik ervan af kunnen blijven?

donderdag 1 april 2010

Tweede poging

OK, alweer enige tijd geleden probeerde ik een paar pondjes, nou ja, zeg maar zwembandjes, te verliezen. Het varen heeft me goed gedaan: 3 kilo eraf. Maar die zitten er ook bijna allemaal alweer aan. Ik heb gewoon steeds zo'n trek!
Nu zit ik een hele discussie op foodlog door te spitten en blijkt het toch zo te zijn dat met name de koolhydraten zorgen voor onze gewichtstoename en niet het vet (of beter gezegd: de verzadigde vetzuren) en nog meer nieuws: extra beweging is wel goed voor je, maar helpt niet wezenlijk bij gewichtsverlies. Al is er nog wel wat voor te zeggen om iets koolhydraatrijks te eten voorafgaand aan een sportieve inspanning, want 't levert vrij instant energie.
Het ligt allemaal veel genuanceerder dan hier weergegeven (zie de link). Ik ga het in ieder geval maar weer eens proberen: voorlopig weer even wat minder brood, piepers, bonen, rijst e.d.
We zullen het zien. Nu is er nog maar één probleem: ik heb bij voorbaat zo'n medelijden met m'n starter, die ik wel zal blijven voeden, maar waar ik even niet heel erg van zal gaan genieten.

donderdag 18 maart 2010

Deze griet

Deze griet eet vanavond griet. En wat zijn ze mooi! Nu, tussen maart en mei, is het de tijd om ze te eten. Ik kocht ze wel heel goedkoop. Als dat maar verantwoord is, op de dag dat de vangst op de blauwvintonijn potdomme weer niet aan banden werd gelegd.
Maar voor ik me daarover zorgen ga maken, ga ik deze schoonheden eerst even door de bloem halen, dan snel in een hete pan bakken en eten met een salade van venkel en bloedsinaasappel. Snel, snel. Ik kan niet wachten.
Later: ze waren lekker, met ook nog een beetje koolraappuree erbij en een lekker wijntje.

maandag 15 maart 2010

Weer terug

Nog geen 24 uur thuis, maar het is natuurlijk al weer heel vertrouwd. Ik slinger nu nog licht, maar moest vanmorgen bij het opstaan echt steun zoeken bij een muurtje. Dat komt door de enorme deining die we eigenlijk op de hele overtocht hebben gehad. Er kwamen ons hele muren water achterop. Het was zittend aankleden, een wel-klevend-niet-klevend douchegordijn op je bast en 'tegen de klippen op' koken. De beenspieren zijn dus weer extra getraind. Helaas brandde ik mijn hand aan een broodblik. Dat is in dit geval niet alleen het risico van het vak, maar ook van de golfslag en het Parbootje (bier uit Paramaribo) gedronken voor einde werktijd.
We hebben maar weinig dolfijnen mogen aanschouwen en helaas helemaal geen walvissen, al zouden die in hele groepen rond de Azoren zwemmen; een glimp werd ons niet gegund. Alle tijd dus voor het bakken van vers brood, het maken van bavarois met stukjes geconfijte mango en papaja, soesjes gedoopt in gesmolten chocolade, botermalse gebakken tournedos, visfiletjes in dragon en witte wijnsaus en nog wat heerlijkheden. Ondanks de omstandigheden hebben we de buikjes naar volle tevredenheid kunnen vullen en dat geeft heel veel voldoening.
De foto is van een andere reis, geeft een leuk beeld, maar klopt niet, want al even na St Maarten scheurde, door de harde wind en zon en zout, de bezaan (dat achterste zeil), dus dat konden we niet meer gebruiken.
Heb nog geprobeerd mijn zelf gedroogde moeder (van het zuurdesem) aan boord op te kweken, maar ik gebruikte meel dat voor de broodmachine was, dus allerlei toevoegingen had. Het bleef dus helaas bij een zuurpruimpje. Maar... mijn eerste broodje staat in de oven te bruinen. Ik ruik 'm al: de geur van welkom thuis.

This blog has moved


This blog is now located at http://catrienroertzich.blogspot.com/.
You will be automatically redirected in 30 seconds, or you may click here.

For feed subscribers, please update your feed subscriptions to
http://catrienroertzich.blogspot.com/feeds/posts/default.