Nu wordt er gepleit voor fietsersstoplichten in Amsterdam, die je, de fietser, zien aankomen en dan snel op groen springen. Dat die bij de andere kant dan plots op rood moeten springen, staat niet in het pleidooi. Yin en Yang, geven en nemen, waarom is dat zo moeilijk? Vooral als ik meen dat die haast geen tijdswinst oplevert, maar alleen de stress verhoogt. Oké, dan zijn we 10 minuten eerder thuis. Wat geeft dat ons? Tijd om aan te kijken tegen een extra reclameblok in de serie die we in een ruk willen uitkijken om erover mee te kunnen praten?
Ik heb geen idee, maar denk dat de 'vrije' tijd die de efficiëntie oplevert niet wordt vertaald op de manier die ik graag zou zien. Wat ik bedoel?
Nou, geen snelle diepvriesmaaltijd die na de 'ping' zo op schoot gedachteloos kan worden opgelepeld bijvoorbeeld, maar een bakje jonge tuinbonen die ik plop plop uit de peul schiet (je hebt rissers en ploppers, ja ja) en die ik dan kort opkook (ik gebruik hier het woord 'snel' niet) en lauwwarm met een gesnipperd uitje, een kneep citroensap en wat smaakvolle olijfolie in een bakje doe. Snuf zout, peper en genieten (zonder andere prikkels, zoals muziek of smartphonegedoe).
Er wordt geklaagd dat biogroenten, zoals die verse tuinboontjes die toch zo goed voor ons zijn, zoveel kosten, maar zet dat eens af tegen de wellnessmassage of -treatment die je moet boeken om tot jezelf te komen, of tot de kern of je 'core' of tot 'loslaten'.
Er zijn vakanties naar Verweggistan voor nodig om de droom te beleven: lekker op je gemak over een markt struinen, aan een abrikoos ruiken, een verleidelijk glanzende aubergine aaien en helemaal zen een grote schaal salade 'optasten'. Glaasje erbij, kleedje met opgeborduurde lavendelblaadjes op tafel en genieten maar.
Dat Verweggistan om de hoek ligt, realiseert zoefzoef de haas (rammelaar of moer) zich niet. M/V kan de fiets even buiten de Turkse super stallen en zo naar binnen lopen voor een vers platbrood, een paar kromme, geurige komkommers en zo'n verleidelijke aubergine. Er is heerlijke volle yoghurt te krijgen, brokkelige feta en naast de vleescounter liggen er ook nog van die lekkere worstjes in de koeling.
Thuis kun je een uitje, knoflook met blokjes aubergine en eventueel die worst (dun gesneden) aanbakken in een beetje olie, en de yoghurt met komkommer (heel lekker met gedroogde munt) mengen en op smaak brengen; dat geldt voor alles. Tafel dekken, brood snijden en in een mooie schaal doen en dan met een voldaan gevoel aan tafel. Zo begint de avond rustig en proevend van al het goede en is er geen noodzaak om vervolgens op de (elektrische) fiets te springen om de zwembandjes eraf te trainen. Soms is met een afwaskwast de koekenpan schoonboenen zelfs een heerlijk slaapmutsje waarbij de armspieren ook nog eens zachtjes worden gestimuleerd.
Nu ik erover nadenk vraag ik me af: hebben we in Amsterdam nu een rattenplaag of zit het venijn 'm in de 'ratrace'?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten